تاریخچه فیلم سه بعدی

فیلم سه بعدی یا S3Dفیلم تصویر حرکت است که موجب گسترش توهم ادراک عمق است. با اقتباس از عکاسی برجسته، سیستم دوربین تصویر حرکت به طور منظم مورد استفاده برای ضبط تصاویر از دو دیدگاه (یا تصاویر کامپیوتری تولید دو دیدگاه در پس از تولید)، و سخت افزار ویژه ای طرح ریزی و / یا عینک دیده می شود مورد استفاده برای ارائه توهم عمق در هنگام مشاهده و خرید فیلم نه محدود به قابلیت انتشار تئاتر، پخش برنامه های تلویزیونی و فیلم بلوری به ویدئو - نیز گنجانیده شده است روش مشابه، در درجه اول برای اهداف بازاریابی است.

فیلم 3D در برخی فرم از 1950s وجود داشت ، اما تا حد زیادی به تو رفتگی در دیوار در صنعت سینما به دلیل از سخت افزار پر هزینه و فرآیندهای مورد نیاز برای تولید و نمایش ننمودم، و عدم وجود استاندارد قالب برای همه اقشار از کسب و کار سرگرمی است. با این حال ، برجسته در 1950s سینما در آمریکا بودند برجسته، و بعد از آن تجربه تجدید حیات در سراسر جهان در 1980s و '90sرانده توسط IMAX بالا پایان تئاتر و دیزنی مضمون - سالن. فیلم 3 بعدی شد بیشتر و بیشتر موفق در سراسر 2000s، اوج موفقیت بی سابقه ای از سخنرانی های آواتار ها را در دسامبر 2009 و ژانویه 2010.
فیلم های سینمایی برجسته را می توان از طریق انواع روش های مختلف تولید می شود. در طول سال محبوبیت سیستم به طور گسترده ای در سینما به کار waxed و سست تر شده است. اگرچه anaglyph (نگاه کنید به بخش بعدی) گاهی اوقات مورد استفاده قرار گرفت قبل به سال 1948، در طول اوایل "عصر طلایی" را از فیلمبرداری 3-D از 1950s سیستم قطبش برای هر فیلم بلند تنها در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفت، و همه آنها به جز یکی کوتاه فیلم [2] در قرن 21st ، قطبش سیستم های 3D همچنان به تسلط بر صحنه، هر چند در طول 60S و 70s برخی از فیلم های کلاسیک که به anaglyph برای تئاتر برای قطبش مجهز نیست تبدیل شدند، و حتی در 3 نشان داده شده بودند -- D در تلویزیون است. در سال های پس از اواسط 80s، برخی از فیلم ها با بخش های کوتاه در 3D anaglyph ساخته شده بودند.موارد زیر برخی از جزئیات فنی و روشهای بکار گرفته شده در برخی از سیستم های قابل توجه خرید فیلم است که توسعه یافته اند.